Heeft u zich ooit afgevraagd waarom wapen na al die jaren nog steeds zoveel herrie maken bij het afschieten van munitie?

Als je een levend wezen met geheugen een associatie wilt leren tussen 2 voorwerpen of gebeurtenissen, dan is het mogelijk. Zo deed de onderzoeker Pavlov een test met honden.

Hij wilde weten wanneer honden gingen kwijlen. Hij gaf de honden te eten en de honden gingen kwijlen bij het zien van eten.

De volgende test, luidde hij een bel, geen van de honden ging kwijlen.

Nu ging hij een paar dagen de bel luiden en gaf hij de honden daarna eten.
Na enige tijd waren de honden zo gewend dat ze na het horen van de bel ook eten kregen dat ze bij alleen het luiden van de bel al gingen kwijlen.

Zo werkt het dus ook bij mensen.

Mijn oma had de oorlog meegemaakt en heeft gezien hoe haar stad Rotterdam door de Duiters werd plat gebombardeerd, haar familie werd afgevoerd en ze leefde met de kennis dat haar familie was vergast. Tegenwoordig zou men, mensen zoals mijn oma die de oorlog van zo nabij hebben meegemaakt het label: PTSS geven.

Mijn oma was met oud en nieuw altijd heel erg nerveus. Niet voor het nieuwe jaar of de visite die kwam. Nee, de trigger die de Duiters mijn oma hadden aangeleerd was het geluid van de bommen en geweervuur.

Als men vuurwerk in de straat afstak, dan werd mijn oma weer terug naar die tijd geworpen, ze vluchtte de keuken in en stond te schelden.

Nu las ik net een onderzoek, deze aangeleerde associatie werkt sneller en ingrijpender bij meer aanwezigheid van de trigger. Dus de honden leerde bij een luide bel sneller dat er eten zou komen dan bij een zachte bel.

Zo werkt het ook met licht, met fel licht of hard geluid leert men de associatie sneller.

Toen bedacht ik mij: daarom maken vuurwapens na al die jaren nog zoveel geluid. Niet alleen om het uitschakelen van de tegenpartij. Als je als tegenpartij lang genoeg het harde geluid van de wapens hebt gehoord en je hebt een trauma opgelopen en je hoort nogmaals het harde geluid..

Psychologische oorlogsvoering dus.